Oporność na hormonoterapię u chorych na raka piersi – mechanizmy molekularne, implikacje kliniczne - Niwińska, Anna; Litwiniuk, Maria (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Oporność na hormonoterapię w rakach z ekspresją receptora estrogenowego może wystąpić po pierwszej ekspozycji na leki (oporność pierwotna, de novo) lub rozwinąć się po pewnym czasie, po okresie wstępnej odpowiedzi na hormonoterapię (oporność nabyta). Przyczyną tego zjawiska jest stopniowe wytwarzanie alternatywnych dróg przekazywania sygnału w celu pobudzenia receptora estrogenowego w jądrze komórkowym i proliferacji komórki nowotworowej. Za wystąpienie oporności na hormonoterapię odpowiedzialnych jest wiele białek i procesów wewnątrzjądrowych oraz wewnątrzcytoplazmatycznych. Bardzo istotną rolę odgrywa połączenie funkcjonalne kilku różnych dróg przekazywania sygnału (ang. cross-talk ). Poznanie mechanizmów molekularnych oporności na hormonoterapię pozwoli przewidzieć odpowiedź na leczenie i zastosować indywidualnie dobraną terapię celowaną, łącznie z lekami hormonalnymi.