Guz olbrzymiokomórkowy kręgu L3 – zastosowanie techniki IMRT – opis przypadku - Łożyńska-Podhrebelna, Diana; Ziółkowska, Ewa; Windorbska, Wiesława (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Guz olbrzymiokomórkowy jest rzadkim nowotworem kości, o miejscowej złośliwości i wysokiej skłonności do wznowy miejscowej. Zasadniczym postępowaniem jest leczenie chirurgiczne, a w przypadku zabiegu nieradykalnego – radioterapia. Celem niniejszej pracy jest prezentacja przypadku 38-letniej kobiety, u której rozpoznano guza olbrzymiokomórkowego w trzonie kręgu L3. Jest to rzadko występująca lokalizacja, której leczenie zarówno operacyjne, jak i za pomocą radioterapii jest obciążone – z powodu obecności narządów krytycznych (stożka rdzeniowego i ogona końskiego) w sąsiedztwie tkanek patologicznych – wyższym ryzykiem powikłań neurologicznych. Leczenie chorej objęło nieradykalny zabieg operacyjny oraz uzupełniającą radioterapię w dawce 54 Gy w 27 frakcjach. Autorzy niniejszej pracy uznali, że w tym przypadku szczególnie korzystne jest zastosowanie techniki intensywnej modulacji wiązki promieniowania (ang. intensity modulated radiation therapy – IMRT), aby wykorzystać duży gradient dawki w celu ochrony promieniowrażliwych narządów krytycznych. Mimo leczenia, po 3 mies. w badaniu tomografii komputerowej stwierdzono wznowę miejscową, którą ponownie operowano. Autorzy podejrzewają, iż na powstanie wznowy mogła wpłynąć niedostateczna stabilizacja napromienianej okolicy podczas radioterapii. W literaturze pojawiają się już doniesienia o zastosowaniu techniki IMRT u nielicznych chorych z guzami okołordzeniowymi, jednakże opisywani tam pacjenci byli ustabilizowani w ramach do radioterapii stereotaktycznej. Dlatego ta nowoczesna metoda radioterapii wymaga – poza dużym doświadczeniem lekarza – ciągłego doskonalenia sposobów jej zastosowania w nowych lokalizacjach narządowych.