Cel pracy:Celem pracy była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania adalimumabu u chorych z aktywnym łuszczycowym zapaleniem stawów (ŁZS) i zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (ZZSK), którzy nie uzyskali zadowalającej poprawy, mimo zastosowania leków modyfikujących przebieg choroby (LMPCh) lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Materiał i metody:Prospektywnym badaniem objęto 9 chorych na ŁZS i 7 chorych na ZZSK leczonych adalimumabem, podawanym w dawce 40 mg w postaci iniekcji podskórnych co 2 tyg. W czasie każdej wizyty oceniano aktywność ŁZS i ZZSK, liczbę bolesnych i obrzękniętych stawów, czas trwania sztywności porannej, jakość życia, parametry zapalne (OB, CRP). Odnotowywano także występowanie działań niepożądanych.
Wyniki:W ciągu 16-tygodniowej obserwacji terapię adalimumabem przerwało 3 chorych (18%) – 2 z uwagi na działania niepożądane i jednoczesny brak poprawy lub zaostrzenie choroby, a 1 chorego wykluczono z badania z powodu nieregularnego zgłaszania się na badania kontrolne. Leczenie adalimumabem prowadziło do istotnej statystycznie poprawy wartości BASDAI, ASAS20 i ASAS50 w 6. i 16. tyg. W 16. tyg. leczenia poprawę 20-procentową wg kryteriów Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego (ACR) wykazano u 55%, poprawę 50-procentową wg ACR u 22% i poprawę 70-procentową wg ACR u 33% chorych na ŁZS. Działania niepożądane wystąpiły u 6 chorych (37%), ale tylko u 2 (12%) były przyczyną odstawienia leku.
Wnioski:Adalimumab był dobrze tolerowany i zmniejszał objawy oraz aktywność choroby w ciągu 16-tygodniowego leczenia u większości chorych z aktywnym ŁZS lub ZZSK, u których nie nastąpiła poprawa po wcześniejszym leczeniu LMPCh lub NLPZ.