W dobie epidemii otyłości i cukrzycy typu 2 na świecie nauka zmierza do poznania mechanizmów molekularnych rządzących tymi i współistniejącymi zaburzeniami metabolicznymi. Szczególną rolę w regulacji pracy tkanki tłuszczowej przypisuje się receptorom aktywowanym proliferatorami peroksysomów γ (peroxisome proliferator activated receptors – PPAR-g). Należą one do nadrodziny jądrowych czynników transkrypcyjnych aktywowanych przez liczne ligandy. Receptory aktywowane proliferatorami peroksysomów γ bezpośrednio wpływają na geny regulujące glukoneogenezę, wychwyt i magazynowanie triglicerydów, lipolizę oraz syntezę adipocytokin. Ich farmakologiczna aktywacja zmniejsza insulinooporność. Zidentyfikowano dotychczas kilkanaście wariantów genetycznych genu PPAR-g, z których najczęstszy to polimorfizm Pro12Ala. Wykazano, że nosiciele allela Pro mają istotnie większe ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Poznanie biologii tych receptorów wydaje się więc mieć duże znaczenie w poznaniu patomechanizmu i potencjalnych dróg farmakoterapii ważnych społecznie schorzeń.