Astma jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób niezakaźnych, wg szacunków epidemiologicznych cierpi na nią ok. 300 mln ludzi. Stosowane obecnie metody terapii w przeważającym odsetku przypadków pozwalają na osiągnięcie pożądanego stopnia kontroli choroby, jednak u 5–10% chorych na astmę nie udaje się go uzyskać. Czynnikami, które na to wpływają, są m.in. niezdiagnozowane schorzenia towarzyszące astmie czy też choroby, w których objawy astmy stanowią część obrazu klinicznego. Należy do nich zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (ZAZPP). Bardzo istotną cechą kliniczną ZAZPP, skutkującą niepełnym lub fałszywym rozpoznaniem, jest występowanie u części chorych (25%) świstów w klatce piersiowej i zaburzeń obturacyjnych w spirometrii. Ponadto astma i ZAZPP mogą być obecne u tego samego pacjenta. Wczesne rozpoznanie ZAZPP jest niezwykle ważne, ponieważ schorzenie to w postaci ostrej i podostrej poddaje się leczeniu, a jego skutki mogą być w pełni odwracalne.