Implantacja kardiowertera-defibrylatora, układu resynchronizującego bez funkcji defibrylatora lub z funkcją defibrylatora – czy dla starszych?

Badania kliniczne oceniające skuteczność i bezpieczeństwo implantowanego kardiowertera-defibrylatora (ICD) i terapii resynchronizującej serce (CRT) spowodowały rozszerzenie wskazań do ich użycia. Dane na temat zastosowania tych metod u osób starszych są jednak ograniczone, a zasady kwalifikacji budzą kontrowersje. Zaleca się indywidualizowane podejście przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych. Nie wyznacza się konkretnej granicy wiekowej, jednak konieczna jest szczegółowa ocena kliniczna pacjenta i uwzględnienie preferencji chorego i jego rodziny. Starsi pacjenci z licznymi chorobami współistniejącymi i krótkim przewidywanym przeżyciem nie są odpowiednimi kandydatami do wszczepienia ICD lub CRT, mimo spełnienia standardowych kryteriów kwalifikacji wyznaczonych przez wytyczne. Szczególnie dotyczy to kwalifikacji do CRT w połączeniu z ICD (CRT-D).

Clinical trials evaluating of efficacy and safety of implantable cardioverter-defibrillator (ICD) and cardiac resynchronization therapy (CRT) have led to expansion of indications. However, few data are available regarding their use in the elderly patients. The proper selection of patients in older group remains controversial. An individual approach is recommended. No specific age restriction exists but decisions must be based on clinical judgment, and the preference of patients and family. Those elderly patients with multiple comorbidities and limited life expectancy may not be appropriate candidates for ICD or CRT implantation, even if they meet guidelines indications. Older patients are less likely to receive CRT in combination with an ICD (CRT-D).