Zespół Tourette’a po raz pierwszy został opisany w 1885 r. jako zaburzenie układu nerwowego, charakteryzujące się nieskoordynowanymi ruchami, z towarzyszącą echolalią i koprolalią przez Georgesa Alberta Édouarda Brutusa Gillesa de la Tourette. Jednak dopiero na lata 70. XX w. datuje się wzrost zainteresowania zespołem jako najczęstszą przyczyną występowania tików.
W artykule zawarto klasyfikację tików jako kluczowego objawu zespołu, a także przegląd symptomatologii i rozpowszechnienia zespołu Tourette’a. Przedstawiono również współczesne poglądy na patofizjologię i leczenie tego zespołu i współwystępujących chorób.