Elektrostymulacja mięśni dna miednicy w leczeniu nietrzymania moczu u kobiet

Wstęp: Nietrzymanie moczu (NTM) to objaw polegający na mimowolnym jego wycieku. Stanowi ono obecnie duży problem zdrowotny dotykający 20–50% dorosłych kobiet, zwłaszcza w okresie pomenopauzalnym. Obniża jakość życia, ogranicza aktywność fizyczną, zawodową i seksualną, oraz powoduje szereg problemów w sferze psychologicznej. Elektrostymulacja mięśni dna miednicy jest, obok farmakoterapii, psychoterapii, zmiany stylu życia oraz ćwiczeń mięśni dna miednicy, jedną z metod zachowawczego leczenia NTM.

Cel pracy: Ocena danych z piśmiennictwa dotyczących elektrostymulacji mięśni dna miednicy w leczeniu NTM w oparciu o artykuły zamieszczone w bazie Medline w latach 1985–2011.

Materiał i metody: Przegląd piśmiennictwa zawartego w bazie Medline dotyczącego NTM, jego rodzajów, patogenezy, sposobów i wyników leczenia, zwłaszcza przy użyciu elektrostymulacji mięśni dna miednicy.

Wyniki: Elektrostymulacja mięśni dna miednicy ma udowodnioną skuteczność sięgającą nawet 90% w leczeniu wysiłkowego NTM, naglącego NTM oraz postaci mieszanej. Za pomocą elektrod umieszczonych w pochwie i/lub w odbytnicy stymulowane są mięśnie dna miednicy prądem o częstotliwości 20–100 Hz i natężeniu ok. 20 mA. Wywołuje to szereg zmian w okolicy stymulowanej, które w konsekwencji doprowadzają do wyleczenia lub zmniejszenia objawów NTM.

Wnioski: Elektrostymulacja jest skuteczną i bezpieczną metodą leczenia NTM. W połączeniu z innymi metodami leczenia zachowawczego może być pomocna dla określonej grupy pacjentek jako leczenie pierwszego rzutu lub leczenie poprzedzające i/lub uzupełniające zabieg operacyjny.

Objectives: To describe the rationale for the use of electrical stimulation for the treatment of urinary incontinence and sum up the results of clinical studies assessing these techniques.

Design: Review of literature about electrical stimulation and treatment of urinary incontinence.

Materials and methods: Medline database was systematically searched to identify abstracts or papers published until 2011.

Results: Electrical stimulation has effectiveness of up to 90% in the treatment of stress urinary incontinence, urge urinary incontinence and mixed type of urinary incontinence. Electrodes, placed in the vagina or in the anus, stimulate pelvic floor muscles with current frequency of 20-100 Hz and amperage of about 20 mA. This produces a series of changes in the stimulated area and leads to curing or improvement.

Conclusions: Electrostimulation is an effective and safe technique in treating urinary incontinence. In combination with other non-invasive methods it can be useful for a specific group of patients as a first-line treatment or additional treatment before and/or after surgery.