Depresja jest chorobą heterogenną. Chociaż w systemach klasyfikacyjnych zaburzeń psychicznych wskazuje się na względnie jednolity obraz kliniczny zespołów depresyjnych, to przyczyny prowadzące do powstania takiego zespołu objawów mogą być różnorodne.

W pracy opisano przypadek pacjenta, który w trakcie pandemii COVID-19 stracił prowadzony przez siebie biznes zapewniający mu uprzednio wysoką pozycję społeczną i materialną. W efekcie pojawiły się u niego objawy, które odpowiadają objawowym zespołu depresyjnego. W wyniku konsultacji poprzedzających włączenie farmakoterapii, a następnie leczenia wortioksetyną 10 mg na dobę uzyskano poprawę samopoczucia i funkcjonowania pacjenta. Kilka miesięcy później pacjent ponownie uzyskał wysoką pozycję materialną, angażując się w przedsięwzięcia biznesowe.

Osoby, które tracą wysoki status, doświadczają niekiedy specyficznych problemów. Ich poczucie własnej wartości ulega obniżeniu do poziomu, w którym czują się zupełnie bezwartościowe, pojawiają się tendencje autodestrukcyjne, a niekiedy myśli samobójcze. W związku z tym w procesie inicjowania pomocy psychiatrycznej dla takich osób ważne jest uwzględnienie ich specyficznej sytuacji i specyfiki problemów. Wymaga to zarówno większej ilości czasu poświęconego na wstępne konsultacje, jak i odpowiedniego do potrzeb pacjentów doboru farmakoterapii.

Specyficzne trudności w trakcie terapii osób, które utraciły wysoki status, nierzadko nie są odpowiednio rozpoznawane, co może prowadzić do przewlekłego utrzymywania się objawów lub pojawienia się niekorzystnych zdarzeń w życiu pacjenta.