Każdego roku w okresie jesienno-zimowym liczba infekcji dróg oddechowych znacząco rośnie. Przyczyn należy upatrywać w czynnikach ludzkich, środowiskowych oraz w fizjologii drobnoustrojów. Zdecydowana większość infekcji ma charakter łagodny, samoograniczający się i obejmuje górne drogi oddechowe, jednak u części pacjentów dochodzi do infekcji dolnych dróg oddechowych, które mogą mieć cięższy przebieg kliniczny, w szczególności dotyczy to zapaleń płuc. Zdecydowana większość z nich ma przebieg łagodny lub umiarkowany i nie wymaga hospitalizacji, ale u części pacjentów przebieg choroby może być ciężki, z koniecznością wdrożenia leczenia szpitalnego. Ryzyko to rośnie wraz z wiekiem pacjenta. Dodatkowe czynniki obciążające to: choroby płuc, zwłaszcza przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), choroby serca, nerek, wątroby, zaburzenia endokrynologiczne (np. cukrzyca), nowotwory oraz wszelkie stany przyczyniające się do obniżenia odporności, palenie tytoniu i otyłość [1–3].