Cel pracy

Ustalenie poziomu wiedzy personelu pielęgniarskiego na temat ran przewlekłych i metod ich leczenia, jak również czynników determinujących poziom tej wiedzy.

Materiał i metody

Zbadano 145 członków personelu pielęgniarskiego od listopada 2020 r. do stycznia 2021 r. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego techniką ankietowania. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety.

Wyniki

Grupa 78 (53,79%) uczestników ankiety miała wiedzę niedostateczną, 59 (40,69%) – dostateczną, 4 (2,76%) ankietowanych miało wiedzę dobrą, a pozostałych 4 (2,76%) – bardzo dobrą. Zaledwie 30 (20,69%) badanych znało klasyfikację służącą do oceny rany odleżynowej. Prawidłową kolejność układu faz gojenia ran przewlekłych wskazało 55 (37,93%) osób. Odpowiedni schemat postępowania w leczeniu ran przewlekłych znała ponad połowa ankietowanych (82; 56,55%). Staż pracy w zawodzie powyżej 5 lat warunkował wyższy poziom wiedzy (p = 0,032). Poziom wiedzy był wyższy u osób, które ukończyły kurs specjalistyczny leczenia ran niż u pozostałych (p = 0,003).

Wnioski

Wiedza ponad połowy personelu pielęgniarskiego na temat ran przewlekłych i metod ich leczenia była na poziomie niewystarczającym. Staż pracy w zawodzie pielęgniarki/ pielęgniarza oraz ukończenie kursu specjalistycznego w zakresie leczenia ran miały istotnie korzystny wpływ na poziom wiedzy w badanej grupie. Mimo że absolwenci studiów na poziomie magisterskim mają w programie przedmiot dotyczący ran i sposobów ich leczenia, deficyt wiedzy był równie wysoki, jak u osób z niższym wykształceniem.