Zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO) to zespół objawów żołądkowo-jelitowych spowodowany nadmierną ilością bakterii w jelicie cienkim. Może być skutkiem przewlekłego stosowania inhibitorów pompy protonowej (IPP) lub towarzyszyć takim chorobom, jak zespół jelita nadwrażliwego (IBS), cukrzyca czy choroba uchyłkowa. SIBO może współistnieć z rozrostem grzybiczym (SIFO) lub rozrostem archeonów (IMO). Obecnie podstawą diagnostyki SIBO są testy oddechowe. Preferowanym leczeniem jest eradykacja rozrostu za pomocą eubiotyku rifaksyminy. W przypadku wzdęć pomocna może być dieta low FODMAP oraz stosowanie błonnika rozpuszczalnego niewywołującego wzdęć, np. arabinogalaktanu, a w przypadku zaparć suplementacja diety błonnikami rozpuszczalnymi i makrogolami. Dane dotyczące stosowania probiotyków w SIBO są niejednoznaczne, a prokinetyków zbyt skąpe, by mogły potwierdzić ich skuteczność i uzasadnić rekomendowanie w wytycznych.