Osoby z diagnozą schizofrenii ujawniają na co dzień pewne specyficzne zakłócenia dotyczące sposobów interpretacji sygnałów z otoczenia, zwłaszcza sygnałów społecznych. Według teorii poznawczych kluczowe dla ryzyka psychozy może być specyficzne nastawienie poznawcze, charakteryzujące się skłonnością do poszukiwania zagrożeń interpersonalnych oraz zewnętrzną atrybucją. Uwzględnienie tych tendencji poznawczych pozwala w pewnym zakresie wyjaśnić genezę zaburzeń psychotycznych, zwłaszcza urojeń. Poznawcze modele objawów psychotycznych wskazują, że urojenia i halucynacje mogą być podtrzymywane poprzez tendencyjne nastawienie uwagi na negatywne lub zagrażające bodźce oraz że nieprawidłowe przetwarzanie emocji jest związane z wystąpieniem psychozy. W tych modelach preferencja uwagi w kierunku negatywnych (lub niejednoznacznych, ale postrzeganych jako negatywne lub zagrażające) bodźców prowadzi do utrzymywania się lęku i napędza interpretacje urojeniowe. W wystąpieniu konferencyjnym autor tej pracy określił te zjawiska mianem „codziennej psychozy”. W pracy omówiono sesję terapeutyczną która miała miejsce w przebiegu długoterminowej terapii u pacjentki ze schizofrenią. Treści ujawnione w trakcie tej sesji mogą stanowić ilustracje opisanych wyżej zjawisk.