Wstęp

Pojęcie „overkilling” nie ma jasnej definicji w literaturze medyczno-sądowej i jest używane w sposób dowolny w odniesieniu do zabójstw z zadaniem nieprzeciętnie licznych obrażeń.

Cel pracy

Zadaniem autorów było stwierdzenie powiązań między liczbą obrażeń a ich charakterem, płcią ofiar i obecnością alkoholu w ich krwi.

Materiał i metody

Analizie poddano 160 przypadków zabójstw z lat 2004–2011 badanych w Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, popełnionych przez zadanie ciosów ostrym lub tępym narzędziem.

Wyniki

Wykazano różnice w lokalizacji ran na ciele w zależności od typu użytego narzędzia, różnice w liczbie ran w zależności od płci ofiary oraz dysproporcję między liczbą ran śmiertelnych oraz wszystkich ran, która rosła wraz z liczbą zadanych obrażeń. Alkohol we krwi ofiar stwierdzano równie często w przypadkach z obrażeniami obronnymi, jak i w pozostałych.

Wnioski

Większość ofiar zabójstw stanowią mężczyźni, jednak w przypadkach szczególnie licznych ran ta dysproporcja zanika. Przy bardzo dużej liczbie ran liczba tych, które spowodowały obrażenia śmiertelne, pozostaje niewielka. Obecność alkoholu we krwi nie wpływa na podejmowanie próby obrony przez ofiary zabójstw.