Zespół Ehlersa-Danlosa (Ehlers-Danlos syndrome – EDS) to grupa rzadkich, genetycznych chorób tkanki łącznej charakteryzujących się m.in. nadmierną ruchomością stawów, przewlekłym bólem, zmianami skórnymi i zaburzeniami sercowo-naczyniowymi. Rosnąca liczba badań wskazuje na istotny wpływ EDS na zdrowie psychiczne pacjentów. Celem pracy jest przedstawienie aktualnej wiedzy dotyczącej funkcjonowania psychicznego osób z EDS. Wyniki badań pokazują, że chorzy częściej niż populacja ogólna doświadczają zaburzeń lękowych i depresyjnych. Istotną rolę odgrywają przewlekły ból, ograniczenia funkcjonalne, trudności diagnostyczne oraz niepewność związana z leczeniem, które wpływają na nasilenie objawów psychopatologicznych. U pacjentów częściej obserwuje się także zaburzenia neurorozwojowe, takie jak ADHD, zaburzenia koordynacji ruchowej i cechy ze spektrum autyzmu. Opisywane jest również możliwe współwystępowanie zaburzeń osobowości. Dodatkowy ciężar stanowią trudności społeczne i zawodowe, obniżające jakość życia. Wskazuje się na potrzebę wdrożenia interdyscyplinarnej opieki obejmującej wsparcie psychologiczne, ocenę zdrowia psychicznego i skuteczne leczenie bólu.