Wstęp: Najczęstszymi opiekunami dzieci w czasie hospitalizacji z powodu choroby nowotworowej są matki. Istnieje jednak nieliczna grupa ojców sprawujących opiekę nad dzieckiem hospitalizowanym. Celem pracy była ocena motywacji ojców opiekujących się dziećmi hospitalizowanymi z powodu nowotworu oraz ocena ich funkcjonowania psychospołecznego – cech osobowości, postaw rodzicielskich i sposobów radzenia sobie ze stresem.

Materiał i metody: Badaniem objęto 120 ojców, w tym 30 ojców opiekujących się w szpitalu dziećmi z chorobą nowotworową w wieku od 2 do 18 lat z trzech ośrodków onkohematologicznych (Poznań, Szczecin, Zabrze), 40 ojców chorych dzieci niepodejmujących opieki nad dziećmi w czasie hospitalizacji i 50 ojców zdrowych dzieci. W badaniu wykorzystano ankietę dotyczącą sytuacji rodzinnej oraz następujące testy psychologiczne: Inwentarz osobowości NEO-FFI, Skala postaw rodzicielskich i Wielowymiarowy inwentarz do pomiaru radzenia sobie ze stresem (COPE).

Wyniki: Głównymi czynnikami wpływającymi na podejmowanie przez ojców opieki nad dziećmi w trakcie hospitalizacji są: sytuacja zawodowa, wysoka odporność na stres, silna relacja z dzieckiem i dobry wpływ na dziecko. Funkcjonowanie psychospołeczne ojców sprawujących opiekę nad dziećmi w czasie hospitalizacji w porównaniu z grupami kontrolnymi charakteryzuje się wyższym poziomem ugodowości i sumienności, częstszą postawą akceptacji względem dziecka oraz częstszym poszukiwaniem wsparcia instrumentalnego, emocjonalnego oraz zwrotem ku religii. Sprawowanie opieki nad dzieckiem w szpitalu pozytywnie wpływa na funkcjonowanie psychospołeczne ojców.

Wnioski: Autorzy podkreślają konieczność przeprowadzenia szerszych badań psychologicznych w grupie ojców chorych dzieci oraz objęcia ich opieką psychologiczną.