Dokonano analizy klinicznej porodów z położeniem miednicowym płodu w trzech pięcioletnich okresach (1950–1954, 1970–1974, 1990–1994), koncentrując się przede wszystkim na sposobie ukończenia porodu, ważnym i ciągle dyskutowanym problemie położniczym. Stwierdzono, że w miarę upływu lat stosowanie oksytocyny i nacinanie krocza w porodach z położeń miednicowych płodu stało się działaniem rutynowym. W ciągu 40 lat znacznie skrócił się czas trwania porodu, zwłaszcza u pierworódek, średnio o 10 godz. i 33 min. Odsetek cięć cesarskich w położeniach miednicowych płodu w latach 90. zwiększył się ponadtrzykrotnie w porównaniu do lat 70. i ponadjedenastokrotnie w porównaniu do lat 50. Umieralność okołoporodowa natomiast zmniejszyła się w ciągu 40 lat ponadtrzykrotnie (z 23,1 proc. do 7,6 proc.). W porównywanych trzech 5-leciach nie zmieniły się najczęstsze przyczyny umieralności okołoporodowej; są nimi nadal wcześniactwo i wady rozwojowe.