Cel pracy

Celem pracy była analiza częstości i struktury wykluczeń ojcostwa na podstawie materiału zgromadzonego w Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku w latach 2008–2017.

Materiał i metody

Dokonano analizy dokumentacji obejmującej wyniki testów ojcostwa w trójkach: domniemany ojciec–dziecko–matka. Ocenie poddano 958 spraw, wśród których 187 stanowiły wykluczenia. Analiza opierała się na wynikach badań, w czasie których dokonano ekstrakcji DNA przy użyciu zestawów QIAamp DNA Mini Kit (Qiagen) i oznaczenia ilościowego DNA za pomocą zestawu Quantifiler Human DNA Quantification Kit w aparacie 7500 Real-Time PCR System (Applied Biosystems). Próbki DNA amplifikowano w zakresie markerów zestawu AmpFLSTR Identifiler PCR Amplification Kit w termocyklerze PCR System 9700 (Applied Biosystems).

Wyniki

W analizowanym okresie zanotowano blisko dwukrotny spadek liczby testów ojcostwa, natomiast odsetek wykluczeń w poszczególnych latach ulegał znacznym fluktuacjom (33,9–13,3%), osiągając średnią 26,3%. Najwyższą obserwowaną skuteczność wykluczania wykazały układy D18S51 (0,7166) i FGA (0,7059), najniższą – TPOX (0,3048).

Wnioski

Zastosowany zestaw markerów okazał się skutecznym narzędziem w genetycznych testach ojcostwa w kontekście przyjętych reguł wykluczania.