Migotanie przedsionków i choroba wieńcowa to schorzenia często spotykane w codziennej praktyce klinicznej, wymagające odmiennych form terapii przeciwzakrzepowej i przeciwpłytkowej. Trwają dyskusje na temat optymalnej farmakoterapii u chorych z migotaniem przedsionków przyjmowanych do szpitala z powodu ostrego zespołu wień­cowego lub poddawanych przezskórnej interwencji wień­cowej. Większość tych osób wymaga w pierwszym okresie tzw. terapii potrójnej (tj. połączenia warfaryny i dwóch leków przeciwpłytkowych). Każdorazowo klinicysta musi jednak wyważyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu oraz wień­cowych zdarzeń niedokrwiennych z potencjalnym za­grożeniem powikłaniami krwotocznymi. W niniejszym artykule przedstawiono praktyczne porady dotyczące postępowania przeciwzakrzepowego w tej trudnej grupie chorych. Oparto je w znacznej mierze na wytycznych zawartych w opublikowanym niedawno dokumencie uzgodnieniowym trzech europejskich towarzystw naukowych.