Stwierdzenie podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego (RR) podczas wizyt lekarskich, które współistnieją z prawidłowymi wartościami RR stwierdzanymi poza placówką medyczną, określane jest mianem nadciśnienia białego fartucha.
Cel pracy: Celem pracy była ocena częstości występowania późnych powikłań cukrzycy u chorych na cukrzycę typu 2 ze współistniejącym nadciśnieniem białego fartucha.
Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 120 chorych na cukrzycę typu 2, bez stwierdzonego dotychczas nadciśnienia tętniczego. Chorym oznaczano wartość RR metodą Korotkowa w trakcie wizyt lekarskich oraz przeprowadzono 24-godzinne ambulatoryjne monitorowanie RR (ABPM). Z dalszego badania wykluczono chorych ze średnimi wartościami RR uzyskanymi w ciągu dnia w ABPM przekraczającymi 135/85 mmHg. W celu rozpoznania nadciśnienia białego fartucha porównywano średnie wartości gabinetowego RR ze średnią wartością RR uzyskanych w ABPM. 43 chorych z RR powyżej 140/90 mmHg stanowiło grupę I, a grupę II – 49 osób z prawidłowymi wartościami RR (wartości gabinetowego RR poniżej 140/90 mmHg). Chorym oznaczono w surowicy krwi stężenie mocznika i kreatyniny, mikroalbuminurię, wykonano badanie dna oka.
Wyniki: Pomiędzy badanymi grupami obserwowano istotne różnice w wartościach skurczowego i rozkurczowego RR oznaczonych metodą Korotkowa na terenie placówki medycznej (p<0,05). Wartości RR uzyskane w oparciu o pomiary ABPM nie różniły badanych grup chorych (p>0,05). Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy badanymi grupami odnośnie liczby rozpoznanych późnych powikłań cukrzycy (p>0,05).
Wniosek: Obecność zjawiska nadciśnienia białego fartucha u chorych na cukrzycę typu 2 nie wiąże się z większą częstością rozpoznań nefropatii, retinopatii i polineuropatii cukrzycowej.