Analizując grupy surowic i płynów stawowych pochodzące z różnych zapaleń stawów, autorzy zauważyli, że częstość występowania przeciwciał aCl w tych grupach była wysoka (ok. 30–40% – zbliżona do częstości w chorobach z autoimmunizacją) i powiązali to z przejściową obecnością w tych materiałach związków aktywnych biologicznie, w tym bakteryjnych (LPS, PG-PS), także zawierających reszty fosforanowe (czy wręcz PL), a ponadto podejrzewanych o właściwości artrytogenne. Celem pracy było wykazanie, że krzyżowo reagujące z LPS przeciwciała aCl, obecne w surowicach i płynach stawowych uzyskanych od chorych z zapaleniem stawów stanowią część większej puli, jaką są przeciwciała dla tak złożonego antygenu, jak LPS i mogą wskazywać na obecność endotoksyny, np. w płynach stawowych, a to z kolei może być pomocne w różnicowaniu etiologii aktualnie istniejącego zapalenia stawów. Stwierdzono, że w większości analizowanych 43 płynów stawowych (86%) występowały przeciwciała dla LPS, przeciwciała aCl stwierdzono w 53,5% płynów stawowych, a obecność endotoksyny w ok. 30% i prawdopodobnie dodatkowo w ok. 30% z obecnością substancji hamujących. W większości analizowanych płynów stawowych stwierdzono współwystępowanie endotoksyny, przeciwciał aLPS i aCl – co wskazuje na korelację tych parametrów. W ponad 75% surowic i prawie 50% płynów stawowych LPS wywoływał neutralizację odczynu ELISA – aCl, izolowane zaś metodą chromatografii powinowactwa czyste przeciwciała aCl i aLPS wykazywały także reaktywność z antygenami heterologicznymi, np. przeciwciała aCl reagowały z czystym LPS. Obecność w płynach stawowych krzyżowo reagujących przeciwciał aCl może być śladem obecności w płynach stawowych ewentualnego czynnika etiologicznego zapaleń stawów, jakimi są zabite bakterie lub ich fragmenty zawierające związki artrytogenne, jak LPS, PG-PS, lub kwasy tejchowe, szczególnie gdy ich obecność jest skorelowana z obecnością w płynach stawowych KKI.