Cel: Ocena częstości występowania nadciśnienia tętniczego i cukrzycy u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową (coronary artery disease – CAD) oraz analiza czynników ryzyka rozwoju CAD.

Materiał i metody: Badaniem retrospektywnym objęto 403 pacjentów w wieku 65,41 ±9,6 roku z CAD, hospitalizowanych w celu wykonania koronarografii. Pacjentów podzielono na 2 grupy: osób z nadciśnieniem i cukrzycą oraz grupę kontrolną z nadciśnieniem.

Wyniki: Nadciśnienie wykryto u 335 osób (83,10%). Przeważały osoby powyżej 65. roku życia. Grupa badana liczyła 96 pacjentów, a grupa kontrolna 239. Insulinę stosowało 31 osób, a 65 – leki doustne. Wartości ciśnienia zarówno u chorych na cukrzycę, jak i bez niej przy przyjęciu do szpitala były podobne – 135 mm Hg vs 134 mm Hg dla ciśnienia skurczowego i 79 mm Hg vs 80 mm Hg dla ciśnienia rozkurczowego (p = NS i p = NS). W trakcie hospitalizacji zaobserwowano spadek ciśnienia skurczowego u pacjentów z nadciśnieniem bez cukrzycy o 10,34 mm Hg. Po 3 dniach hospitalizacji wartości ciśnienia były istotnie wyższe u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą (p = 0,026). Przy przyjęciu pacjenci leczeni insuliną mieli wartości ciśnienia skurczowego większe o 10 mm Hg w porównaniu z wartościami pacjentów stosujących leki doustne. Również w trakcie hospitalizacji różnica między ciśnieniem skurczowym u osób leczonych insuliną i lekami doustnymi wynosiła około 10 mm Hg. Zaobserwowano istotną statystycznie zależność (p = 0,012) między wartością ciśnienia a sposobem leczenia cukrzycy.

Wnioski: Nadciśnienie tętnicze i cukrzyca występują u dużego odsetka pacjentów hospitalizowanych z powodu CAD. Najczęściej pojawiają się po 65. roku życia. Wartość ciśnienia tętniczego przy przyjęciu była podobna u pacjentów z cukrzycą i bez niej. Pacjenci leczeni insuliną mieli istotnie statystycznie wyższe ciśnienie niż pacjenci leczeni lekami doustnymi zarówno przy przyjęciu do szpitala, jak i w trakcie hospitalizacji.