Cel pracy: Celem badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania adalimumabu w leczeniu chorych na reumatoi-dalne zapalenie stawów.
Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 13 chorych (10 kobiet i 3 mężczyzn) w wieku 31–67 lat (średnia wieku 51,2 roku) z ustalonym rozpoznaniem reumatoidalnego zapalenia stawów. Kryterium zakwalifikowania do badania była duża aktywność choroby, wyrażająca się podwyższonymi wartościami OB (>28 mm/godz.) i/lub CRP (>1,5 mg/dl) oraz obrzękiem i bólem stawów obwodowych, która utrzymywała się mimo stosowania leków modyfikujących przebieg choroby (LMPCh). Chorzy zakwalifikowani do badania otrzymywali przez 16 tyg. adalimumab podskórnie w dawce 40 mg co 2 tyg. Przed badaniem oraz po 6 i 16 tyg. leczenia oceniano aktywność choroby, liczbę bolesnych i obrzękniętych stawów, czas trwania sztywności porannej, jakość życia, parametry zapalenia we krwi (OB i CRP), morfologię krwi obwodowej oraz funkcję wątroby i nerek. Odnotowywano także występowanie działań niepożądanych.
Wyniki: W ciągu 16-tygodniowej obserwacji terapię adalimumabem przerwano u 1 (7,7%) chorej z powodu prosówki gruźliczej (mimo leczenia tuberkulostatycznego chora ta zmarła). Działania niepożądane wystąpiły ogółem u 2 (15,4%) chorych – u 1 chorej prosówka gruźlicza powikłana zgonem, u 1 chorego infekcja górnych dróg oddechowych i wysypka skórna. Badanie ukończyło 12 (92,3%) chorych. W 16. tyg. leczenia 20-procentową poprawę wg kryteriów Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego (American College of Rheumatology – ACR) stwierdzono u 66,7%, 50-procentową u 33,3%, a 70-procentową u 16,7% chorych na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS).
Wnioski: U chorych z aktywnym RZS nieodpowiadającym na wcześniejsze leczenie LMPCh adalimumab zmniejszał objawy i aktywność choroby w trakcie 16-tygodniowej obserwacji.