Celem pracy była analiza wyników leczenia z użyciem infliksymabu pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Analizą objęto 31 chorych (3 mężczyzn, 28 kobiet) w wieku średnio 50 lat (22–67 lat), leczonych w jednym ośrodku reumatologicznym w latach 2001–2003. Do celów badania aktywność choroby oceniano przed rozpoczęciem leczenia infliksymabem, w 23. tyg. terapii, tj. po 5. wlewie leku, oraz w 54. tyg., tj. po 9. wlewie leku. Dobrą odpowiedź na leczenie wg kryteriów EULAR uzyskano po 23 tyg. i 54 tyg. u 21 chorych (68%). Pacjenci, u których nie uzyskano poprawy po 23 tyg., nie wykazywali jej także po 54 tyg. Żaden z analizowanych czynników (wiek, płeć, czas trwania choroby, liczba wcześniej stosowanych leków modyfikujących jej przebieg) nie miał wpływu na prawdopodobieństwo uzyskania dobrej odpowiedzi na leczenie. Wyniki przeprowadzonej analizy wskazują na skuteczność terapii antycytokinowej z użyciem infliksymabu u chorych na RZS. Jednocześnie sugerują celowość i możliwość racjonalizacji tej formy leczenia.