Hiperglikemia stresu jest reakcją na stres, czyli każdy stan, który powoduje zaburzenie wewnętrznej homeostazy. Odpowiedzią organizmu na stres jest aktywacja osi neuroendokrynnych, a także uwalnianie szeregu cytokin i czynników humoralnych, które wpływają na procesy wewnątrzkomórkowe. Hiperglikemia stresu i towarzysząca jej bardzo często insulinoopornoœæ występują powszechnie u pacjentów w ciężkim stanie klinicznym, po ciężkich urazach, operacjach, rozległych oparzeniach, przeszczepach i generalnie u pacjentów wymagających przebywania na oddziale intensywnej terapii – OIT. Istnieją dane wskazujące, że intensywna insulinoterapia prowadząca do normoglikemii poprawia rokowanie u pacjentów w stanach krytycznych.