Od dłuższego czasu nadmierna masa ciała staje się widocznym problemem w populacji wieku rozwojowego. Otyłość niepoddana dobrze zaplanowanej interwencji nie jest schorzeniem podlegającym samoleczeniu. Wszelkie działania przeciwotyłościowe są długofalowe i wielopłaszczyznowe. Zespół terapeutyczny leczący młodego chorego z otyłością powinien składać się z lekarza, psychologa, pielęgniarki, a niekiedy także pracownika socjalnego. Działania, których celem jest sukces terapeutyczny, polegający na skutecznej redukcji masy ciała, powinny być ukierunkowane nie tylko na dziecko, ale także na jego środowisko rodzinne i szkolne. Powinny zostać poprzedzone dokładnym rozpoznaniem problemów i wzajemnych relacji występujących w rodzinie, przede wszystkim natury psychologicznej. Tak zebrany wywiad jest podstawą do dalszych działań, w tym wdrażania zaleceń dietetycznych i aktywności fizycznej.