Streszczenie
3/2001
vol. 4
Atopowe zapalenie skóry - współczesne metody leczenia
Przew Lek 2001, 4, 3, 122-127
Data publikacji online: 2003/09/03
Częstość występowania atopowego zapalenia skóry (AZS) narasta i obecnie oceniana jest na 10–15 proc. w populacji. Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, a patomechanizm bardzo złożony. Nie ma więc jednolitego postępowania terapeutycznego, które powodowałoby ustąpienie choroby i zapobiegało nawrotom.
Wszystkie dostępne obecnie leki działają objawowo, a ich wybór powinien być dostosowany indywidualnie. Pacjent powinien również wiedzieć o czynnikach mających niekorzystny wpływ na przebieg choroby i ważnej roli profilaktyki.
Klinicznym objawem AZS są zmiany wypryskowe z towarzyszącym świądem. U części chorych mogą współistnieć inne choroby atopowe, takie jak:
- alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i/lub spojówek,
- atopowa astma oskrzelowa,
- pokrzywka.
Nasilenie procesu chorobowego może być zróżnicowane: od poronnych, okresowo występujących ograniczonych ognisk wyprysku ze współistniejącym niewielkim świądem do ciężkich, rozległych zmian przebiegających z uogólnionym zapaleniem skóry i nasilonymi objawami subiektywnymi. U większości chorych, niezależnie od aktywności zmian skórnych i nasilenia świądu obserwuje się suchość skóry, która w niektórych przypadkach jest dominującym objawem AZS [4].
Dobór metod leczenia powinien być indywidualny, tj. uwzględniający charakter aktywności i rozległość zmian skórnych, dolegliwości podmiotowe i towarzyszące choroby atopowe.
U wszystkich chorych na AZS konieczna jest odpowiednia pielęgnacja skóry, która w poronnych przypadkach może być jedyną i wystarczającą formą leczenia. Składają się na nią kąpiele obojętne oraz nawilżanie i natłuszczanie skóry. Zwiększają one wielokrotnie przenikanie miejscowo stosowanych środków i uwodnienie warstwy rogowej, usuwają z jej powierzchni alergeny i środki drażniące, a także działają relaksująco. W ciągu 3–5 min po kąpieli konieczne jest zastosowanie preparatów nawilżających i/lub natłuszczających, aby zapobiec wyparowywaniu wody z warstwy rogowej [14].
W przypadkach o większym nasileniu zmian skórnych wskazane jest zastosowanie miejscowo kortykosteroidów (KS), które mają działanie przeciwzapalne, przeciwwysiękowe i przeciwświądowe. Mechanizm działania KS jest różny. Dzięki swojej lipofilności łatwo przenikają przez fosfolipidową błonę komórkową i łączą się ze specyficznym dla...
Pełna treść artykułu...
Zintergrowane z