Cel pracy: Samobójstwo to jeden z najważniejszych problemów zdrowotnych w skali ogólnoświatowej. Celem badania przeprowadzonego w prowincji Chuzestan było zbadanie epidemiologii samobójstwa.

Materiał i metody: Prezentowane badanie jest przekrojowym badaniem opisowym poświęconym epidemiologii samobójstwa w 23 okręgach miejskich prowincji Chuzestan w latach 2011–2014. Dane uzyskano z akt oddziałów zdrowia psychicznego w prowincji Chuzestan w południowo-zachodnim Iranie. Analizę statystyczną przeprowadzono z użyciem oprogramowania SPSS-22.

Wyniki: Z 11 180 zarejestrowanych samobójstw ok. 60% popełniły kobiety, a ok. 40% mężczyźni. Skumulowany współczynnik dla prób samobójczych oszacowano na 339/100 000. Najwyższą liczbę samobójstw zanotowano w mieście Masdżed-e Solejman, ze średnim rocznym współczynnikiem 327 przypadków samobójstw na 100 000 mieszkańców (327/100 000). Najczęstszą metodą samobójstwa było przedawkowanie leków lub narkotyków (279/100 000), a przy samobójstwach dokonanych – powieszenie (7/100 000). Najważniejszy motyw samobójstwa to nieporozumienia rodzinne – 72/100 000 prób samobójczych i 4/100 000 śmierci samobójczych, a najwyższy wskaźnik dotyczył osób w wieku 18–24 lat. W kolejnych latach badanego okresu liczba prób i śmierci samobójczych rosła.

Wnioski: Najczęstszą metodą odebrania sobie życia było przedawkowanie leków lub narkotyków, a najczęstszym motywem – kłótnia w rodzinie. Samobójstwa najczęściej popełniały osoby w wieku 18–24 lat. Należałoby wprowadzić programy edukacyjne w zakresie umiejętności rozwiązywania problemów oraz zarządzania kryzysem związane z problemami życiowymi. Równie istotne jest ułatwienie dostępu do specjalistycznej pomocy psychologicznej i psychiatrycznej oraz odpowiednie plany interwencyjne.