Niewydolność serca jest ważnym problemem opieki zdrowotnej. W Europie liczba chorych z dysfunkcją serca sięga już prawie 10 mln, a w Polsce znacznie przekracza 0,5 mln. Niewydolność serca jest zespołem klinicznym, cechującym się niedostateczną perfuzją tkanek obwodowych, zaburzeniami regulacyjnymi oraz retencją płynów. Poprawa kurczliwości serca jest jednym z głównych celów terapeutycznych u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory. Dokładna znajomość metod wspomagania chorego serca jest czynnikiem nieodzownym w praktyce nie tylko kardiologa i kardiochirurga, ale także lekarza rodzinnego. Do najważniejszych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca należą beta-blokery. Kolejne badania donoszą o dodatkowych korzyściach wynikających z ich stosowania. Podobnie było w przypadku opublikowanego niedawno badania CIBIS III.