Gojenie się ran u człowieka interesowało ludzkość od zarania jej istnienia. Chociaż cały rozwój chirurgii zależał w przeszłości od sposobu leczenia ran, właściwy postęp w tej dziedzinie medycyny dokonał się dopiero 100 lat temu.
Gojenie rany jest zjawiskiem biologicznym, wykształconym przez lata rozwoju filogenetycznego człowieka.
Dzięki rozwojowi technik biologii molekularnej stwierdzono, że gojenie się ran jest wynikiem dynamicznego współdziałania wielu czynników molekularnych. Potencjał proliferacyjny komórek można ocenić na podstawie ilości produktów ekspresji genów aktywnych w komórce tylko w czasie jej podziału. Mogą to być cząsteczki bezpośrednio biorące udział w proliferacji komórek oraz cząsteczki wspomagające podział. Badanie aktywności proliferacyjnej komórek techniką biologii molekularnej polega na poszukiwaniu cząstek mRNA występujących tylko w dzielących się komórkach.