Choroba niedokrwienna serca z potwierdzonymi zwężeniami w tętnicach wieńcowych – choroba wieńcowa, jest typowym schorzeniem zależnym od miażdżycy, prowadzącym do zmniejszenia światła naczyń wieńcowych i upośledzenia przepływu wieńcowego, co ogranicza dostarczanie tlenu do określonego obszaru mięśnia sercowego. Niedostateczna podaż tlenu w stosunku do aktualnego zapotrzebowania miokardium prowadzi do niedokrwienia, którego manifestacją kliniczną jest ból dławicowy. Choroba wieńcowa rozpoczyna się u mężczyzn wcześniej niż u kobiet i jest przyczyną nadumieralności mężczyzn w Polsce w stosunku do kobiet, u których występuje zazwyczaj w późniejszym wieku i może mieć cięższy przebieg niż u mężczyzn. Do początku lat 90. XX wieku Polska należała do krajów o najwyższych na świecie tendencjach przyrostu zachorowalności i umieralności z powodu choroby wieńcowej. Wprawdzie nastąpiła poprawa w tym zakresie, ale nadal choroba niedokrwienna serca stanowi nierozwiązany w pełni problem kliniczny i społeczny.