Nadciśnienie tętnicze jest jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej serca. Docelowe wartości ciśnienia pożądane u pacjentów z chorobą wieńcową i nadciśnieniem tętniczym są takie same, jak u chorych z nadciśnieniem bez choroby wieńcowej. W leczeniu nadciśnienia u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca dużą rolę przywiązuje się do leczenia niefarmakologicznego, które obniża wartości ciśnienia i korzystnie wpływa na inne modyfikowalne czynniki ryzyka rozwoju choroby wieńcowej. W leczeniu farmakologicznym znajdują zastosowanie wszystkie grupy leków hipotensyjnych. Przy wyborze odpowiednich preparatów kierujemy się oceną wydolności mięśnia sercowego i obecnością przeciwwskazań do ich stosowania. Lekami zalecanymi u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym w prewencji pierwotnej niedokrwienia mięśnia sercowego są blokery konwertazy angiotensysny i antagoniści wapnia. Lekami zalecanymi w prewencji wtórnej pozostają β-blokery i inhibitory konwertazy angiotensyny.