Wyniki prowadzonych w ostatnich latach badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) dostarczyły informacji, które już wyznaczają nowe perspektywy leczenia tych pacjentów. Są wśród nich zarówno metody farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne. Wśród tych pierwszych na szczególną uwagę zasługuje wykorzystanie długo działającego cholinolityku oraz skojarzone leczenie długo działającymi β²-agonistami i wziewnymi kortykosteroidami. Istotnym elementem leczenia ciężkich zaostrzeń choroby okazuje się nieinwazyjna wentylacja dodatnim ciśnieniem (NPPV). Niezmiernie ważne miejsce w opiece nad chorym na POChP wyznaczono rehabilitacji oddechowej. Z perspektywy chorego najważniejszy jest fakt, że te wszystkie działania prowadzą do poprawy jakości jego życia.