Abstract
7/2004
vol. 7
Część V
rehabilitacja KARDIOLOGICZNA
Rehabilitacja po zabiegach rewaskularyzacji tętnic wieńcowych
Online publish date: 2004/09/06
Osoby po zabiegach rewaskularyzacji mięśnia sercowego stanowią grupę pacjentów z chorobą niedokrwienną serca szczególnej troski, z uwagi na stopień zaawansowania zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych i duże ryzyko ponownej interwencji w ich obrębie. Dlatego rehabilitacja kardiologiczna odgrywa szczególną rolę w tej grupie chorych. Jej korzystne efekty są złożone i w rezultacie prowadzą do poprawy tolerancji wysiłku, jakości życia, ponadto korzystnie modyfikują metaboliczne czynniki ryzyka miażdżycy, parametry zatorowo-zakrzepowe, aktywność układu autonomicznego, a także wpływają na prozdrowotny tryb życia.
Rehabilitacja kardiologiczna jest działaniem złożonym, które oprócz treningu fizycznego zawiera zalecenia dotyczące właściwej diety i prozdrowotnego stylu życia. Ważnym elementem rehabilitacji kardiologicznej jest psychoterapia, gdyż problem dotyczy ludzi chorych, poddanych niejednokrotnie inwazyjnej procedurze ratującej życie, często zaskoczonych przez wystąpienie choroby, która zmienia ich byt i powoduje konieczność dostosowania się do nowej sytuacji. Pacjenci po przebytych zabiegach operacyjnej rewaskularyzacji mięśnia sercowego i angioplastyki tętnic wieńcowych (PTCA) stanowią grupę chorych szczególnej troski. Składa się na to kilka istotnych elementów. Operacje pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) dotyczą osób z dużym stopniem zaawansowania zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych (choroba wielonaczyniowa), często z uszkodzeniem funkcji lewej komory (LK) wynikającym z przewlekłego niedokrwienia mięśnia sercowego i/lub przebytego epizodu martwicy. Jeżeli progresja procesu miażdżycowego doprowadziła do konieczności kwalifikacji do CABG, to najpewniej czynniki ryzyka ateromatozy nadal nie zostały skutecznie zmodyfikowane. Kolejny rewaskularyzacyjny zabieg operacyjny u osób po przebytym CABG jest obarczony dużym ryzykiem powikłań, dlatego działania w zakresie szeroko pojętej prewencji wtórnej muszą być szczególnie skuteczne w tej grupie chorych. W dobie rozwoju współczesnej kardiologii, technik kardiochirurgicznych, coraz powszechniejszego dostępu do nowoczesnej diagnostyki kardiologicznej i leczenia kardiochirurgicznego – oraz powiększającej się populacji osób z chorobą niedokrwienną serca (ChNS) – rośnie liczba pacjentów poddawanych zabiegom CABG i PTCA. W tej grupie chorych równie ważna, jak optymalne leczenie farmakologiczne ChNS, jest zmiana stylu życia, szczególnie takich jego elementów, jak...
Pełna treść artykułu...
Rehabilitacja kardiologiczna jest działaniem złożonym, które oprócz treningu fizycznego zawiera zalecenia dotyczące właściwej diety i prozdrowotnego stylu życia. Ważnym elementem rehabilitacji kardiologicznej jest psychoterapia, gdyż problem dotyczy ludzi chorych, poddanych niejednokrotnie inwazyjnej procedurze ratującej życie, często zaskoczonych przez wystąpienie choroby, która zmienia ich byt i powoduje konieczność dostosowania się do nowej sytuacji. Pacjenci po przebytych zabiegach operacyjnej rewaskularyzacji mięśnia sercowego i angioplastyki tętnic wieńcowych (PTCA) stanowią grupę chorych szczególnej troski. Składa się na to kilka istotnych elementów. Operacje pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) dotyczą osób z dużym stopniem zaawansowania zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych (choroba wielonaczyniowa), często z uszkodzeniem funkcji lewej komory (LK) wynikającym z przewlekłego niedokrwienia mięśnia sercowego i/lub przebytego epizodu martwicy. Jeżeli progresja procesu miażdżycowego doprowadziła do konieczności kwalifikacji do CABG, to najpewniej czynniki ryzyka ateromatozy nadal nie zostały skutecznie zmodyfikowane. Kolejny rewaskularyzacyjny zabieg operacyjny u osób po przebytym CABG jest obarczony dużym ryzykiem powikłań, dlatego działania w zakresie szeroko pojętej prewencji wtórnej muszą być szczególnie skuteczne w tej grupie chorych. W dobie rozwoju współczesnej kardiologii, technik kardiochirurgicznych, coraz powszechniejszego dostępu do nowoczesnej diagnostyki kardiologicznej i leczenia kardiochirurgicznego – oraz powiększającej się populacji osób z chorobą niedokrwienną serca (ChNS) – rośnie liczba pacjentów poddawanych zabiegom CABG i PTCA. W tej grupie chorych równie ważna, jak optymalne leczenie farmakologiczne ChNS, jest zmiana stylu życia, szczególnie takich jego elementów, jak...
Pełna treść artykułu...
Integrated with