Oprócz takich wskaźników, jak całkowite przeżycie, przeżycie wolne od choroby czy odsetek odpowiedzi na leczenie, ważnym czynnikiem decydującym o wprowadzeniu nowego standardu klinicznego w onkologii jest toksyczność leczenia i jakość życia leczonych chorych. Pomimo poszukiwania coraz to nowych środków terapeutycznych nadal pozostaje wiele wątpliwości dotyczących możliwości poprawy jakości życia (quality of life – QOL) chorych leczonych w praktyce klinicznej. W przeszłości udowodniono brak wpływu prowadzonego leczenia systemowego na poprawę jakości życia leczonych chorych na raka jelita grubego. Analizie poddano wyniki oceny parametrów QOL w pracach dotyczących codziennej praktyki klinicznej na tle wyników randomizowanych badań III fazy.

Na QOL wpływa wiele czynników niezależnych od prowadzonej terapii, takich jak obciążenie innymi chorobami i ich leczenie, wiedza onkologiczna i wynikający z niej prozdrowotny styl życia. Dotychczasowe kwestionariusze oceny QOL mogą być niewystarczające, szczególnie w populacji leczonej w codziennej praktyce klinicznej. Ponieważ pomiar QOL sam w sobie nie jest wystarczający, należy podjąć działania w celu poprawy QOL – poprzez bardziej realistyczne oczekiwania albo poprzez zachęcanie jednostki do rozwoju. Nacisk należy położyć na pozytywne aspekty poprawy QOL. Niezbędna jest krytyczna ocena interwencji służących zmianie QOL, szczególnie gdy wyniki uzyskane w randomizowanych badaniach klinicznych mają się przełożyć na codzienną praktykę na mocy decyzji organów powołanych do wprowadzania nowych standardów terapeutycznych.