Jatrogenne przetoki tętniczo-żylne (PTŻ) stanowią drugie co do częstości powikłanie zabiegów endowaskularnych, wymagające w wielu przypadkach leczenia zabiegowego. W przeciwieństwie do tętniaków rzekomych (TRz), przetoki powstają stosunkowo rzadko, a jeszcze rzadziej są prawidłowo rozpoznawane podczas badań klinicznych i dodatkowych. Ich powstanie towarzyszy 0,005–0,14% zabiegów na naczyniach obwodowych [1] oraz 0,3–2,8% zabiegów kardiologicznych [2–6]. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie zasad diagnostyki przetok oraz zarysu ich leczenia.