Skuteczna terapia przeciwnadciśnieniowa jest jedną z zasadniczych metod prewencji powikłań sercowo-naczyniowych u chorych z cukrzycą. Leczenie farmakologiczne należy wdrożyć u wszystkich chorych z wartościami przekraczającymi 130/85 mmHg. Zahamowanie aktywności układu renina-angiotensyna jest pierwszoplanowym celem terapii hipotensyjnej, zwłaszcza u chorych z nefropatią cukrzycową. W celu uzyskania dobrej kontroli ciśnienia tętniczego (poniżej 130/80 mmHg) u większości chorych konieczne jest stosowanie trzech lub więcej leków hipotensyjnych. Uzyskanie dobrej kontroli ciśnienia tętniczego przynosi u chorych z cukrzycą większe korzyści niż u pacjentów z prawidłową tolerancją glukozy. Dążąc do uzyskania dobrej kontroli ciśnienia tętniczego i glikemii, należy pamiętać o innych czynnikach ryzyka sercowo-naczyniowego.