Techniki neuroradiologiczne stanowią ważny element diagnostyki klinicznej w chorobach naczyniowych mózgu, a nieustający postęp technologiczny stwarza obecnie nowe perspektywy rozpoznawania i leczenia udaru mózgu. Badania neuroobrazowe są źródłem najważniejszych informacji na temat uszkodzenia tkanki (wielkości, lokalizacji i stopnia odwracalności uszkodzenia niedokrwiennego, a także wystąpienia krwotoku), stanu naczyń krwionośnych (miejsca i stopnia zwężeń oraz niedrożności) oraz przepływu mózgowego (wielkości, umiejscowienia i nasilenia hipoperfuzji). Wszystkie te informacje pozwalają stwierdzić, u których pacjentów istnieje szansa uratowania obszaru penumbry i leczenie ostrej fazy będzie najbardziej skuteczne. Połączenie zaawansowanych metod obrazowania, szczególnie TK i MR, jest najbardziej obiecującym i nieinwazyjnym sposobem oceny ostrego okresu udaru mózgu.