Wstęp

Nowotwór piersi jest najczęściej występującym rodzajem nowotworu u kobiet. Mimo postępów w diagnostyce i leczeniu nie zawsze udaje się uratować chorą pierś. Mastektomia oprócz skutków fizycznych pociąga za sobą wiele następstw psychospołecznych i prowadzi do konieczności adaptacji do nowej sytuacji. Większość badań w Polsce prowadzona jest w nurcie badań ilościowych i najczęściej dotyczy wybranych obszarów funkcjonowania kobiety. Brakuje badań jakościowych, skupiających się na całości doświadczenia kobiety.

Cel pracy

Poznanie i analiza doświadczenia choroby nowotworowej w relacjach kobiet po mastektomii.

Materiał i metody

Przeprowadzono semistrukturalne wywiady z pięcioma kobietami po zabiegu mastektomii. Główne pytania koncentrowały się wokół nowotworu jako tematu tabu, reakcji na wieść o chorobie i leczeniu, akceptacji własnego ciała i życia po chorobie. Wyodrębniono siedem głównych motywów.

Wyniki i wnioski

Badania pokazują, że na przestrzeni ostatnich lat wzrasta świadomość roli profilaktyki wśród kobiet, ale niektóre rozwiązania systemowe czy brak odpowiedniego przeszkolenia pracowników opieki medycznej wydłużają czas rozpoczęcia leczenia. Dzięki obecności informacji o chorobie w mediach chorującym kobietom łatwiej jest mówić o swoich zmaganiach, choć w niektórych środowiskach rak piersi nadal jest tematem tabu. Dla niektórych z badanych aktywne działanie w Stowarzyszeniu „Amazonki” jest trudne i wywołuje negatywne emocje, dla innych – jest źródłem samorealizacji i wsparcia. Uzyskane wyniki pokazują, że przeżycie mastektomii i walka z nowotworem piersi zmieniają całościowe doświadczenia kobiet. Na sposób reakcji na chorobę i adaptacji do niej ma wpływ szereg czynników, m.in.: wiek, sytuacja zawodowa i rodzinna, wsparcie ze strony najbliższych. Wydaje się, że warto eksplorować ich rolę w dalszych badaniach.