W związku z rosnącą wiedzą na temat roli zaburzeń lipidowych w patogenezie chorób układu sercowo-naczyniowego pojawia się często konieczność, poza modyfikacją zachowań zdrowotnych, farmakologicznej modyfikacji profilu lipidowego. Coraz bardziej rygorystyczne zalecenia towarzystw naukowych, dotyczące celów terapii hipolipemizującej wymuszają stosowanie coraz wyższych dawek leków działających na poszczególne frakcje lipidowe. Stwarza to ryzyko występowania działań ubocznych i niepożądanych. Artykuł stanowi krótki przegląd mechanizmów działania aktualnie dostępnych na polskim rynku medycznym leków hipolipemizujących oraz działań ubocznych i niepożądanych, mogących ujawnić się podczas terapii tymi lekami, w tym statyn, fibratów, żywic jonowymiennych i preparatów niacyny. Omawia także zasady leczenia skojarzonego przy użyciu leków hipolipemizujących.