Izolowane migotanie przedsionków (AF) jest szczególną postacią tej arytmii, najczęściej występującą w praktyce klinicznej. Pogląd o niskim ryzyku zdarzeń niepożądanych u pacjentów z izolowaną formą AF musi zostać zweryfikowany pod wpływem najnowszych danych naukowych. W niniejszym opracowaniu omówiono zagadnienia istotne z punktu widzenia patofizjologii, mechanizmów i diagnostyki izolowanego AF. Podkreślono również odrębności tej formy arytmii oraz ich znaczenie dla postępowania terapeutycznego.