Streszczenie
4/2007
Echokardiografia w warunkach stwierdzanego szmeru serca – czy rzeczywiście ostateczne rozpoznanie?
Kardiologia na co Dzień 2007; 4 (2): 165–171
Data publikacji online: 2007/12/04
Echokardiografia jest podstawowym badaniem obrazowym stosowanym w kardiologii. Jej celem jest ocena anatomii i funkcji układu krążenia. Dzięki zastosowaniu rozmaitych prezentacji (jednopłaszczyznowej, dwuwymiarowej) oraz techniki doplera pulsacyjnego, ciągłego i kolorowego można z dużą wiarygodnością ocenić przyczynę szmeru stwierdzanego nad sercem. Służy temu także zastosowanie różnych projekcji obrazowania z projekcjami przymostkowymi, koniuszkowymi, podmostkowymi i nadmostkowymi. Niewiele jest
sytuacji klinicznych, w których ECHO transtorakalne (przez-klatkowe) nie określa w pełni anatomii badanych struktur. Badanie powinno wtedy być uzupełnione o obrazowanie
przezprzełykowe. Echokardiografia, w razie stwierdzenia organicznej przyczyny szmeru (zwężenie zastawki lub jej niedomykalność), powinna także w udzieleniu odpowiedzi na pytanie, do jakiej metody leczenia kwalifikować chorego. Warto także pamiętać o szmerach niewinnych, które są fizjologią u dzieci i młodzieży. Za pomocą badania echokardiograficznego wyklucza się wtedy organiczną przyczynę szmeru
sytuacji klinicznych, w których ECHO transtorakalne (przez-klatkowe) nie określa w pełni anatomii badanych struktur. Badanie powinno wtedy być uzupełnione o obrazowanie
przezprzełykowe. Echokardiografia, w razie stwierdzenia organicznej przyczyny szmeru (zwężenie zastawki lub jej niedomykalność), powinna także w udzieleniu odpowiedzi na pytanie, do jakiej metody leczenia kwalifikować chorego. Warto także pamiętać o szmerach niewinnych, które są fizjologią u dzieci i młodzieży. Za pomocą badania echokardiograficznego wyklucza się wtedy organiczną przyczynę szmeru
Słowa kluczowe
echokardiografia, szmer serca, szmery niewinne, metoda doplera, badanie jednopłaszczyznowe, badanie dwuwymiarowe