Cukrzyca, wspólnie z nadciśnieniem tętniczym, jest silnie oddziałującym czynnikiem ryzyka rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych i nefropatii cukrzycowej. Niskie dawki leków moczopędnych, beta-adrenolityki, inhibitory konwertazy
angiotensyny, antagoniści receptorów angiotensyny II i antagoniści wapnia okazali się skutecznymi preparatami
w redukcji powikłań sercowo-naczyniowych u chorych na
cukrzycę z nadciśnieniem tętniczym. Terapia hipotensyjna
lekami moczopędnymi i beta-adrenolitykami może pogarszać tolerancję glukozy, metabolizm lipidów, nasilać insulinooporność. Dotychczasowe badania kliniczne potwierdziły, że indapamid SR, karwedilol oraz selektywne beta-adrenolityki mogą być zalecane w terapii nadciśnienia tętniczego w cukrzycy typu 2. Inhibitory konwertazy angiotensyny
oraz antagoniści receptorów angiotensyny II nie wywierają żadnych niekorzystnych efektów na gospodarkę węglowodanową i lipidową oraz poprawiają insulinowrażliwość.
Antagoniści wapnia są lekami neutralnymi metabolicznie. Potwierdzono, że zastosowanie połączenia inhibitora konwertazy angiotensyny albo antagonisty receptora angiotensyny II z antagonistą wapnia lub lekiem moczopędnym jest skuteczne, bezpieczne i dobrze tolerowane.