Wstęp

Osoby w wieku dojrzewania i młode osoby dorosłe stają przed ważnymi zdaniami dotyczącymi separacji i przekształcania relacji z rodzicami w bardziej dojrzałą formę, a także przed zadaniami dotyczącymi uzyskiwania niezależności i samodzielności emocjonalnej, społecznej, zawodowej i finansowej. Wystąpienie w tych okresach rozwojowych zaburzeń lub problemów psychicznych, np. z kręgu afektywnego, lękowego, problemów osobowościowych, trudności w regulacji emocji i zachowań, może utrudniać lub uniemożliwiać zachodzenie tych ważnych procesów.

Opis przypadku

W pracy opisano pacjentkę będącą w silnej, nierozwiązanej relacji zależności emocjonalnej od matki. Pacjentka zgłosiła się w celu uzyskania pomocy psychiatrycznej w zakresie objawów z kręgu zaburzeń afektywnych i lękowych. Zalecono leczenie lamotryginą i pregabaliną. Uzyskano poprawę samopoczucia i funkcjonowania pacjentki. W okresie wielomiesięcznej obserwacji pacjentka przekształciła swoją relację z matką. Dzięki poprawie w zakresie doświadczanych objawów – uzyskanej w wyniku przyjmowania leków oraz pracy psychoterapeutycznej – uzyskała większą samodzielność emocjonalną w relacji z matką i przestała być w pełni zależna od niej emocjonalnie. Jednocześ­nie relacje pacjentki z matką uległy w jej subiektywnym odczuciu znacznej poprawie. Pacjentka przypisała te efekty przyjmowanym lekom.

Wnioski

Ważnym, ale często pomijanym i niedostrzeganym w piśmiennictwie naukowym aspektem działania leków stosowanych u osób we wczesnej dorosłości jest ten, że mogą one, w połączeniu z terapią psychoterapeutyczną, odblokowywać możliwość separowania się, uzyskiwania samodzielności i nawiązywania bardziej dojrzałej relacji z rodzicami i innymi osobami.