Streszczenie
2/2018
vol. 3
Fibromialgia – panie doktorze, wszystko mnie boli! Rozmowa ze specjalistą reumatologiem dr. Hab. Pawłem Hrycajem
Data publikacji online: 2018/12/31
Co to właściwie za jednostka chorobowa – fibromialgia?
Jest to przewlekły, niezapalny zespół bólowy, który charakteryzuje się bólem zlokalizowanym we wszystkich segmentach ciała; ból dotyczy zarówno dolnej, jak i górnej części ciała, prawej i lewej strony, lokalizuje się także osiowo. Dlatego nosi on nazwę bólu uogólnionego – widespread pain. Inną cechą charakterystyczną choroby jest występowanie tzw. bolesnych punktów – tender points. Chorzy na fibromialgię są bardzo wrażliwi na dotyk i nawet niewielki ucisk określonych punktów wyzwala ból. Kolejnym elementem obrazu fibromialgii są zaburzenia natury psychiatrycznej – stany lękowe i zespoły depresyjne, a także przewlekłe zmęczenie oraz zaburzenia snu. Często u chorych stwierdza się liczne tzw. Objawy czynnościowe, które można interpretować jako rodzaj zaburzeń somatoformicznych. Wyniki rutynowych badań laboratoryjnych u chorych na fibromialgię są prawidłowe. Zespół fibromialgii jest dość częsty i może dotyczyć nawet do kilku procent populacji. Chorują zwykle ludzie w młodym i średnim wieku, kobiety kilkakrotnie częściej niż mężczyźni.
Czy trudno jest rozpoznać ten zespół?
I tak, i nie. Rozpoznanie fibromialgii nie jest trudne, o ile lekarz zna ten zespół. Diagnoza opiera się na wywiadzie i potwierdzeniu występowania u chorych charakterystycznych tender points. Jest to zatem w pewnym sensie czysto techniczna procedura. Pomocne w ustaleniu rozpoznania mogą być kryteria klasyfikacyjne zaproponowane w 1990 r. przez Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne – ACR. Nowsze kryteria, zaproponowane przez ACR i Europejską Ligę Przeciwreumatyczną EULAR w 2010 r., mają charakter ankietowy, nie uwzględniają „bolesnych punktów” i opierają się na stwierdzeniu „bólu uogólnionego” u chorych, u których nie ma innych uchwytnych przyczyn tego bólu, oraz na ocenie nasilenia „czynnościowych” objawów somatycznych. Nowsze kryteria nie zastąpiły tych starszych; w pewnym sensie obie propozycje się uzupełniają i mogą być wykorzystywane razem lub oddzielnie w rozpoznawaniu zespołu.
Kiedy zdefiniowano tę jednostkę chorobową? Nazwę zespołu zaproponowano w połowie lat 70. ubiegłego wieku, w publikacji Hencha z 1976 r., jednak sam zespół pod innymi nazwami był znany już wcześniej. Pierwszy uznany opis autorstwa Gowersa choroby pochodzi z 1904 r.
Czy stwierdzenie „wszystko mnie boli, panie doktorze” może być wystarczające, aby rozpoznać fibromialgię? Jako praktykujący reumatolog...
Pełna treść artykułu
Jest to przewlekły, niezapalny zespół bólowy, który charakteryzuje się bólem zlokalizowanym we wszystkich segmentach ciała; ból dotyczy zarówno dolnej, jak i górnej części ciała, prawej i lewej strony, lokalizuje się także osiowo. Dlatego nosi on nazwę bólu uogólnionego – widespread pain. Inną cechą charakterystyczną choroby jest występowanie tzw. bolesnych punktów – tender points. Chorzy na fibromialgię są bardzo wrażliwi na dotyk i nawet niewielki ucisk określonych punktów wyzwala ból. Kolejnym elementem obrazu fibromialgii są zaburzenia natury psychiatrycznej – stany lękowe i zespoły depresyjne, a także przewlekłe zmęczenie oraz zaburzenia snu. Często u chorych stwierdza się liczne tzw. Objawy czynnościowe, które można interpretować jako rodzaj zaburzeń somatoformicznych. Wyniki rutynowych badań laboratoryjnych u chorych na fibromialgię są prawidłowe. Zespół fibromialgii jest dość częsty i może dotyczyć nawet do kilku procent populacji. Chorują zwykle ludzie w młodym i średnim wieku, kobiety kilkakrotnie częściej niż mężczyźni.
Czy trudno jest rozpoznać ten zespół?
I tak, i nie. Rozpoznanie fibromialgii nie jest trudne, o ile lekarz zna ten zespół. Diagnoza opiera się na wywiadzie i potwierdzeniu występowania u chorych charakterystycznych tender points. Jest to zatem w pewnym sensie czysto techniczna procedura. Pomocne w ustaleniu rozpoznania mogą być kryteria klasyfikacyjne zaproponowane w 1990 r. przez Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne – ACR. Nowsze kryteria, zaproponowane przez ACR i Europejską Ligę Przeciwreumatyczną EULAR w 2010 r., mają charakter ankietowy, nie uwzględniają „bolesnych punktów” i opierają się na stwierdzeniu „bólu uogólnionego” u chorych, u których nie ma innych uchwytnych przyczyn tego bólu, oraz na ocenie nasilenia „czynnościowych” objawów somatycznych. Nowsze kryteria nie zastąpiły tych starszych; w pewnym sensie obie propozycje się uzupełniają i mogą być wykorzystywane razem lub oddzielnie w rozpoznawaniu zespołu.
Kiedy zdefiniowano tę jednostkę chorobową? Nazwę zespołu zaproponowano w połowie lat 70. ubiegłego wieku, w publikacji Hencha z 1976 r., jednak sam zespół pod innymi nazwami był znany już wcześniej. Pierwszy uznany opis autorstwa Gowersa choroby pochodzi z 1904 r.
Czy stwierdzenie „wszystko mnie boli, panie doktorze” może być wystarczające, aby rozpoznać fibromialgię? Jako praktykujący reumatolog...
Pełna treść artykułu