Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
7/2001
vol. 4
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Inhibitory neuraminidazy wirusa grypy

Lidia B. Brydak
,
Magdalena Machała

Przew Lek 2001, 4, 7, 55-60
Online publish date: 2003/09/26
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Grupy pacjentów od pierwszego roku życia wzwyż, które nie mogą być zaszczepione lub z pewnych względów nie chcą, są kandydatami do podawania substancji antywirusowych, zwłaszcza nowej generacji. Obecnie medycyna otrzymała dwa selektywne inhibitory neuraminidazy wirusa grypy: zanamiwir i oseltamiwir. Oba leki okazały się skuteczne zarówno w przypadku infekcji wirusem grypy typu A, jak i typu B. Skuteczność dopuszczonych do leczenia inhibitorów neuraminidazy jest tym większa, im szybciej zostaną one podane od momentu wystąpienia objawów, jednak nie później niż w ciągu 36 godzin.






Znane od szeregu lat metody zapobiegania zachorowaniom na grypę to szczepienia, a także stosowanie leków antywirusowych – amantadyny (Symmetrel) i rymantadyny (Flumadine) oraz rzadziej rybawiryny – nie tylko w celach profilaktycznych, ale także dla leczenia.

W Polsce dostępne są 2 rodzaje oczyszczonych chromatograficznie inaktywowanych szczepionek przeciw grypie: podjednostkowe, zawierające glikoproteiny powierzchniowe wirusa – hemaglutyninę i neuraminidazę oraz typu split, zawierające rozszczepione wiriony. Szczepionki te są bezpieczne, nie powodują poważnych objawów ubocznych, ich skuteczność w zapobieganiu zachorowaniom na grypę oraz komplikacjom pogrypowym wynosi 70–90 proc. u osób zdrowych poniżej 65. roku życia oraz 30–70 proc. u osób starszych i małych dzieci. Jednak ze względu na bardzo dużą zmienność antygenową wirusa grypy skład szczepionki w każdym sezonie epidemicznym musi być aktualizowany, przez co produkcja szczepionki zajmuje ponad pół roku, a pacjenci zmuszeni są do powtarzania szczepień przed każdym kolejnym sezonem. Ponadto część osób nie może (np. z powodu alergii na składniki szczepionki) lub nie chce korzystać z tej formy profilaktyki, wówczas pozostaje więc stosowanie leków antywirusowych.
Zsyntetyzowana w latach 60-tych amantadyna oraz w latach 80-tych rymantadyna należą do grupy inhibitorów wewnętrznego białka matrix M2 wirusa grypy, które spełnia rolę kanału jonowego potrzebnego do obniżenia pH we wnętrzu wirionu po jego fuzji z komórką, co z kolei umożliwia uwolnienie kwasu RNA i rozpoczęcie replikacji. Oba wymienione leki antywirusowe skuteczne są jednak tylko w przypadku zakażeń wirusem grypy typu A, jako że wirusy typu B nie posiadają białka M2. Poważną wadą obu leków jest ich działanie uboczne na centralny układ nerwowy...


View full text...
Quick links
© 2022 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.