Cukrzyca powoduje skrócenie życia u wszystkich chorych, bez względu na wiek, w jakim zachorowali. Współczesne leczenie cukrzycy koncentruje się na terapii wielokierunkowej, która ma na celu zapobieganie występowaniu i progresji późnych powikłań. W przebiegu wieloletniego prowadzenia, u chorych na cukrzycę mogą jednak wystąpić ostre schorzenia wymagające hospitalizacji i wdrożenia dodatkowych procedur terapeutycznych. W niniejszym artykule dokonano przeglądu danych z piśmiennictwa, dotyczących optymalizacji leczenia hipoglikemizującego w stanach krytycznych, które może przyczynić się do poprawy rokowania u tych chorych.