Cukrzyca może pojawiać się w ciągu całego życia, od urodzenia aż do starości, przy czym statystycznie cukrzyca typu 1 najczęściej występuje u osób młodych, natomiast cukrzyca typu 2 zdecydowanie częściej dotyka osób po 40. roku życia. Ze względu na przewlekły charakter choroby należy liczyć się z możliwością wystąpienia powikłań, których prawdopodobieństwo rośnie wraz z czasem trwania choroby. Istotnego znaczenia w opiece nad chorymi nabierają więc działania o charakterze prewencji. Jedną z najskuteczniejszych metod leczenia cukrzycy typu 1, która prowadzi do dobrego wyrównania metabolicznego, jest intensywna czynnościowa insulinoterapia. Metoda ta wymaga od całego zespołu terapeutycznego wysokich kwalifikacji merytorycznych i dydaktycznych. Pielęgniarka jako członek tego zespołu pełni niezwykle istotną funkcję edukacyjną wobec pacjenta i jego rodziny. W działaniach zwraca uwagę m.in. na umiejętność właściwego obliczania dawki insuliny okołoposiłkowej oraz wpływ wysiłku fizycznego na modyfikację dawki insuliny.