Istnienie odrębności w leczeniu chorych w wieku podeszłym jest bezdyskusyjne. Muszą być one jednak zawsze rozpatrywane w odniesieniu do konkretnych jednostek i zespołów chorobowych. Dodatkowy problem stanowi ustalenie granicy wieku, która różnicuje chorych na młodych i w wieku podeszłym. Dobrym przykładem, ilustrującym te wątpliwości, jest niewydolność serca.