Kaszel jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych, jakie obserwuje się podczas leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny.
W jego powstawaniu istotną rolę odgrywa bradykinina oraz prostaglandyny i tlenek azotu. Jedną z metod ograniczenia częstości występowania kaszlu jest stosownie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, np. imidaprylu, które ze względu na swoje własności farmakokinetyczne charakteryzują się niską częstotliwością indukowania kaszlu.